5
જ્યારે મેં મારા વિચારો પર નિયંત્રણ મેળવ્યું, ત્યારે ઉપચાર શરૂ થયો
જ્યારે મને સમજાયું કે હું કેટલો સમય આત્મહત્યાના વિચારોમાં પસાર કરું છું તે પસંદ કરી શકું છું — એ જ ક્ષણે મારા માટે સાચો ઉપચાર શરૂ થયો.
હું કલાકો સુધી એ અંધકારમય વિચારોમાં ખોવાઈ જતો હતો. એ વિચારો મને પૂરેપૂરા ગ્રસતા હતા. પરંતુ સમય જતાં, મેં તેને ધીમે ધીમે ઘટાડ્યા... પહેલા દસ મિનિટ, પછી પાંચ... અને અંતે માત્ર એક મિનિટ.
શા માટે?
કારણ કે અંતે મને એક સરળ પરંતુ જીવન બદલનારું સત્ય સમજાયું:
આત્મહત્યાના વિચારો દુઃખને ઠીક કરતા નથી — તે ફક્ત ઘા ખુલ્લો રાખે છે.
દુખને પુનરાવર્તનની નહીં, ઉપચારની જરૂર છે
જ્યારે આપણે ઊંડા ભાવનાત્મક દુઃખમાં હોઈએ છીએ, ત્યારે આત્મહત્યાના વિચારો એક મુક્તિ જેવા લાગે છે — પરંતુ તેઓ કશું ઠીક કરતા નથી.
તેઓ દુઃખ ઘટાડતા નથી. તેઓ જવાબ આપતા નથી.
તેઓ એક તૂટેલી રેકોર્ડ જેવી છે — જે વારંવાર એક જ પીડાને ફરી વગાડે છે.
પરંતુ જો તમે દસ મિનિટ પણ તમારા દુઃખને ઘટાડવાનું, તેને શાંત કરવાનું, તેને સમજવાનું અને તેને ઉપચાર આપવાનું શીખવામાં વાપરો — તો તે નિરાશામાં વીતાવેલી દસ મિનિટ કરતાં ઘણું વધુ શક્તિશાળી છે.
દર વખતે જ્યારે મેં ઉપચાર પસંદ કર્યો — ભલે મને વિશ્વાસ ન હોય કે તે કામ કરશે — મારા અંદર કંઈક બદલાતું હતું. કંઈક નરમ બનતું હતું.
ઉપચારને અભ્યાસની જરૂર છે — પરંતુ તે કામ કરે છે
હું એક રાતમાં સાજો થયો નથી. પરંતુ હું સતત શીખતો રહ્યો:
નવી રીતો,
ઉત્તમ સાધનો,
નાની દૈનિક પસંદગીઓ — જેઓએ મારા આંતરિક વિશ્વને વધુ સુરક્ષિત બનાવ્યું.
અને એ મિનિટો જે હું આત્મહત્યાના વિચારોમાં વીતાવતો હતો?
હવે હું તે સમય સાધનો, જ્ઞાન અને ઉપચારમાં વાપરું છું.
અંતે, મેં એટલું બધું શીખી લીધું કે મને ખરેખર લાગ્યું — હું ફક્ત જીવતો રહી શકું નહીં, પરંતુ સારી રીતે જીવી શકું છું.
Bạn đang đọc truyện trên: WatTruyen.Top